زيگموند فرويد

سخنان زيگموند فرويد 

زمان جستجو: 0.016 ثانيه

نمايش 1 - 20 گفتار از 40 گفتار يافت شده

ناخودآگاه هريك از ما به ناميرايي خود يقين دارد.((زيگموند فرويد))

خود (ego)، ارباب خانه ي خودش نيست.((زيگموند فرويد))

آدم اكراه دارد كه بگويد نيت «شاد بودن انسان» در برنامه «آفرينش» جايي نداشته است.((زيگموند فرويد))

بيشتر مردم علاقه چنداني به آزادي ندارند، چون آزادي مستلزم و در بر گيرنده ي مسئوليت است و بيشتر مردم از مسئوليت واهمه دارند.((زيگموند فرويد))

زماني دراز نگرانيم كه چگونه زنده بمانيم، سپس خود را دل مشغول چگونه نمردن مي كنيم؛ اين است تمايز هوشمندانه.((زيگموند فرويد))

رابطه ي بين خود (ego) و نهاد (id) را مي توان با رابطه ي بين سوار و اسب مقايسه كرد. اسب، تامين كننده ي انرژي و سوار، هدف گذار و راهنما است.((زيگموند فرويد))

پرسشي كه هرگز بدان پاسخ داده نشده است و خود من نيز با وجود سي سال پژوهش و مطالعه براي آن پاسخي نيافته ام اين است كه «خواسته ي زنان چيست؟»((زيگموند فرويد))

عواطف و هيجانها مجموعه اي گسترده از دريافت هاي حسي ما مي باشد كه در شرايطي خاص، آن را تجربه مي كنيم و در فرايند رفتاري ما تاثير بسزايي دارند.((زيگموند فرويد))

لطيفه ها در حقيقت به اين دليل ساخته مي شوند كه مايه ي شادي ديگران گردند و چيزي را كه پيش تر پنهان بود- يا ابراز نگرديده- بيرون بياورند.((زيگموند فرويد))

ما به طنز نيازمنديم، زيرا هرچه بزرگتر مي شويم اين آمادگي را پيدا مي كنيم كه افرادي ترشروي و غمگين شويم، اما بچه ها به راحتي مي خندند.((زيگموند فرويد))

نهفته ترين اسرار ذهن چيزي است كه مي توان آن را به هشياري در آورد.((زيگموند فرويد))

دانش بايد توهم هاي متافيزيكي، پيشداوري ها و خرافه ها را پشت سر بگذارد، اما مفهوم عقلانيت (يعني حقيقت، آزادي و عدالت) را به عنوان سنت از نسلي به نسلي منتقل كند.((زيگموند فرويد))

پس از بيراهه هاي دراز از طريق علوم پزشكي و روان درماني، دلبستگي من به مسائل فرهنگي بازگشت كه در زمان نوجوانيم - كه تفكر در من هنوز چنان بيدار نشده بود - مرا به سوي خود مي كشاند.((زيگموند فرويد))

هر كس كه از هنر تاثير پذيرفته باشد مي داند كه ارزش هنر به مثابه ي سرچشمه ي لذت و تسلي خاطر در زندگاني حدي ندارد.((زيگموند فرويد))

آدمي به كار كمتر گرايش دارد تا به امكانات ديگر خشنود شدن. بيشتر انسانها به اجبار كار مي كنند و اين فرار طبيعي از كار موجب پيچيده ترين دشواري هاي اجتماعي مي شود.((زيگموند فرويد))

هيچ گاه در برابر رنج، بي شرم تر از زماني كه عشق مي ورزيم و هيچ گاه ناكام تر از زماني كه ابژه ي عشق را از دست مي دهيم نيستيم.((زيگموند فرويد))

لذت بردن از زيبايي، ماهيت احساسي خاص، ملايم و سرمست كننده اي دارد.((زيگموند فرويد))

فايده ي زيبايي روشن نيست. ضرورت فرهنگي آن را نمي توان به آشكارا درك كرد. با وجود اين، تمدن نمي تواند از آن چشم پوشي كند.((زيگموند فرويد))

قاعده اي وجود ندارد كه به كار همه بخورد؛ هر كس بايد خود راهي بيابد كه او را نجات دهد.((زيگموند فرويد))

كسي كه اهل عمل باشد، از جهان بيرون، كه نيروي خود را با آن مي آزمايد، دست نمي كشد.((زيگموند فرويد))