نمايش 20 گفتار اتفاقي از 10327 گفتار موجود

برخي هزاران دليل مي آورند كه چرا نمي توانند كاري را كه مي خواهند، انجام بدهند و به تنها چيزي كه نياز دارند آن است كه ببينند به كدام دليل مي توانند از پس اين كار برآيند.((ويليس ويتني))

مهمترين منتقد [ =خرده گير ] شما، خودتان هستيد.((دنيس ويتلي))

تمامي مقام و بزرگي انسان در انديشيدن است.((بلز پاسكال))

اينكه حساب، نازلترين فعاليتهاي ذهني است با اين حقيقت اثبات مي گردد كه تنها عملي است كه با يك عدد ماشين هم انجام پذير است.((شوپنهاور))

اگر در اولين قدم، موفقيت نصيب ما مي شد، سعي و عمل ديگر مفهومي نداشت.((موريس مترلينگ))

آنجا كه بيم و هراس سايه افكنده، شادي را راه نيست.((اپيكور))

ما پذيرفته ايم كه به بخش هايي از وجود خود اجازه بودن ندهيم و درنتيجه مجبور هستيم انرژي رواني بسياري را صرف پنهان نگه داشتن آنها بكنيم.((دبي فورد))

حقيقت گفت مرا برهنه بگذاريد و پيرايه بر من مبنديد، زيرا من هيچگاه از برهنگي خود شرمسار نيستم.((اعتصام الملك))

هرچه يكبار پيش مي آيد ممكن است ديگر هرگز روي ندهد، اما آنچه كه دو بار پيش آيد، بدون شك، بار سوم هم رخ خواهد داد.((پائولو كوئيلو))

اينهمه جنايت براي چه؟ براي ثروت، براي پول، براي كاميابي؟ پس از اتمام اين فجايع آيا مرگ مجال مي دهد كه از اندوخته خود استفاده كنيم؟((محمد مسعود))

افكار من همه جا رو به سوي روشنايي روز دارند و شعر من هماره حرفي دارد، چه خوب و چه بد، حرفي دارد.((بو آلو))

هنگامي كه خوشي بنا به دليلي باشد، پايدار نخواهد بود. اگر خوشي بنا به هيچ دليلي نباشد، پايدار و براي هميشه مي ماند.((اشو))

انسانها بسيار زود از علت زندگي خويش آگاه مي شوند، شايد براي همين هم هست كه بسيار زود از آن چشم مي پوشند.((پائولو كوئيلو))

برنامه ريزي، آوردن آينده به زمان حال است تا بتوانيد همين حالا كاري براي آن انجام دهيد.((آلن لاكين))

به راستي تسلي بزرگي است كه كسي بتواند در زمان هاي درد و تنهايي و فراق، دست كم يك خاطره ي كامل درخشنده را به ياد آورد.((آندره موروا))

هنر، نان نمي شود، اما شراب زندگي است.((ژان پل))

در تكاپو، تا بهتر از آن باشيم كه هستيم؛ بهتر از اين شيوه اي براي زيستن نيست.((سقراط))

ثبات نابخردانه، زاييده ي مغزهاي كوچك است.((رالف والدو امرسون))

برده اي؟ پس دوست نتواني بود. خودكامه اي؟ پس دوستي نتواني داشت.((نيچه))

اكنون در هر كشوري مردم تصور مي كنند كه خودشان بهتر و باهوش ترين مردمانند و ديگران به خوبي و شايستگي ايشان نيستند.((جواهر لعل نهرو))